Archivos de la categoría ‘Política’
PU KÉ? #04
octubre 21, 2012La Solución Final al Desempleo
enero 11, 2012ANTONIO SEPÚLVEDA | Madrid
Juan se ajusta la corbata frente al espejo, la misma que había llevado en su acto de licenciatura. Se frota los ojos, adormecidos tras la fiesta de despedida de la noche anterior. Después de intentar domar los mechones más rebeldes de su cabello, acude a la cocina para despedirse por última vez de sus padres. “Es extraño”- confiesa el joven – “pero creo que estoy preparado para lo que me espera, no siento miedo”. Juan, como muchos otros jóvenes, acude a su última visita al paro.
“La gente ha cambiado, parece que hemos perdido atisbo de toda cordura” reflexiona Jorge Suárez, actual portavoz del PSOE, un partido relegado ahora a tercer plano. “En 2012 se creía que la crisis tendría que empezar a remitir, y no fue así. Ahora, treinta años más tarde, la desilusión se encuentra en todas las esquinas, cuando no debería ser así. Ni la experiencia republicana que tanto ansiaba una parte de la población española, ni la desaparición del bipartidismo en el Parlamento. No queda ilusión, sólo resignación”.
Juan sale del portal completamente trajeado. La gente de la calle lo observa, sabiendo cuál es su destino. Después de finalizar dos carreras, Comunicación Audiovisual y Filología Hispánica, ha estado dos años formando parte de las listas del paro. Hasta hoy. En ningún momento le han flaqueado las fuerzas, es de los pocos jóvenes que acepta sin problemas la medida adoptada por el Gobierno. “Es lo que toca”, comenta Juan, “prefiero marcharme de pie que trabajar de rodillas”.
“Es una ley controvertida, no cabe duda”, apunta el ministro de Presidencia Rodrigo de Paz, de UPyD, “pero al observar el descenso de la tasa de desempleo y también el del número de suicidios, es la mejor decisión que pudo adoptar el Gobierno”. La bautizada medida como Paro de Muerte, que obliga a aquellos desempleados con más de dos años en las listas del INEM a su ejecución en su respectivo distrito, no ha levantado tantas ampollas como lo haría en un pasado reciente. “En tiempos desesperados, medidas desesperadas. La gente sólo quiere tranquilidad y que la cosa se solucione, a cualquier precio”, señala de Paz, “Viendo los resultados positivos de esta ley, estamos incluso estudiándola como alternativa al recorte de pensiones para las personas de la tercera edad”.
¿No hay manera de escapar de esta muerte? Muchas empresas se han beneficiado de esta situación extrema contratando becarios con contratos muy alejados del salario mínimo interprofesional, con pactos que escapan del control del Ministerio de Trabajo. “Con trabajo o sin él, me encuentro condenado igual” reflexiona Juan, a escasos metros de la oficina del INEM. Le preguntamos si sabe cómo va a terminar su contrato vital. “He leído en un foro que no es para tanto, se trata simplemente de una estancia para diez personas donde te vas quedando dormido. Como lo he estado tanto tiempo desde que he acabado mis estudios”. Juan se despide, y sustituye un sueño roto por otro eterno. Como otro parado más.
Pois ‘cha vez’ ti…
junio 27, 2010Atópome inmerso nun proxecto de investigación dedicado a analizar o tratamento informativo que realizou o xornal El País entre o golpe de Estado que realizou Hugo Chávez en Venezuela en 1992 e o que sufriu en 2002. O meu proxecto inicial era moito máis ambicioso, pero o meu titor soubo quitarme a venda de iluso e enfocalo neste tema interesante e curioso. E aínda menos mal que conto coa axuda desinteresada dun anxo para poder chegar a bo porto.
Agora lamento non ter dedicado máis tempo a investigación, porque estou no momento en que non existen moitas distraccións e asuntos na miña mente e podo dedicarme exclusivamente a el. Hai apartados moi interesantes que me gustaría comentar, fareino de forma breve porque prefiro rematar o traballo que para andar por aquí, xa terei tempo no verán.
Ignacio Ramonet, un dos defensores de Hugo Chávez, explica que existe un dobre discurso nos medios de comunicación occidentais á hora de amosar os países do Sur: o discurso da publicidade, onde as marabillosas paixases e a xente servicial fan del un Paraíso; e o discurso das noticias, onde só nos amosan o Sur coas tráxicas catástrofes naturais ou políticas: terremotos, golpes de Estado, manifestacións con mortos… E polo menos no meu traballo, atendendo ás fotografías e ás informacións publicadas, o apunte de Ignacio Ramonet atópase acertadísimo.
En canto á Hugo Chávez, o presidente venezolano aparece demonizado polos medios de comunicación. Nin tanto nin tan pouco: non quero mollarme demasiado, son home de conviccións políticas bastante febles. Non teño ningún problema co tipo de política que desenvolve, e pretender axudar ós máis pobres é unha das tarefas que moito queda para conseguilo no mundo occidental (moito máis agora, inmersos nunha crise que afecta incluso ós acomodados da clase media). Mais o personaxe de Hugo Chávez en si resulta demasiado polémico: as súas intervencións televisivas (lonxe queda ese vídeo onde ordeaba ós seus colaboradores a rendirse) parecen propias dun programa de humor. Non vou entrar no xogo de se é un ditador ou se realmente non existe liberdade de prensa non seu país, eses temas quedan para Lumidla se quere, pero creo cun home desas características non debería ostentar un cargo tan importante como a presidencia dun país. Foi un militar que intentou acceder ó poder por medio dun golpe de Estado, fracasou e logo chegou o poder pola vía democrática. Unha historia non tan orixinal, mais no seu caso sufriu un golpe e foi reposto por apoio popular. Diso non cabe dúdiba: Chávez non está no poder por casualidade, a maioría dos venezolanos confían nel.
En Internet tedes cantidade de vídeos onde podedes ver as súas actuacións. Quen interprete mal as miñas palabras, síntoo: hai xente que ve o que quere ver, non estou atacando en absoluto ó sistema político que defende Chávez, en absoluto, simplemente aínda que sexa el quen o leve a cabo, non me parece en absoluto un bo líder político. Demasiado egocéntrico, paixonal, polémico, abrupto. Un home demasiado impulso, que se unha mañá se levanta co pe esquerdo e lle din unha mala palabra, non dubidaría en premer o botón vermello.
Snif, snif…ups, creo que aquí comeza a cheirar a ASUFRE.
Finalmente, interesantísima entrevista realizada a Hugo Chávez recentemente no mesmo palacio de Miraflores (Caracas) onde o xornalista Stephen Sackur o somete a unha durísima batería de preguntas…Todo un duelo digno de Frost vs. Nixon. Como curiosidade, esta entrevista foi realizada por mediación de Oliver Stone, pola estrea do seu documental sobre a experiencia socialista revolucionaria en Sudamérica. Se non, dubido moito que se concertase…








